W zasadzie to życzę sobie “tego, co Seji” i jeszcze troszkę.

Prawdziwie, a nie tylko nominalnie, profesjonalnych przekładów naprawdę liczących się systemów. By przekładali je nie żenująco opłacani, a oddani tematowi, zapaleńcy, ani też świetnie opłaceni pseudoprofesjonaliści. By znaleziono zorientowanych i zdolnych zapaleńców i wreszcie opłacono ich godziwie. Niech mają czas na pracę, niech podręczniki skapują powoli. Z namysłem przełożone, uważnie zredagowane, w perspektywie przyszłych podręczników merytorycznie skoordynowane, czysto złożone i złamane, solidnie wydrukowane i zszyte.

Niech ożyje Świat Mroku. Niech wyjdzie Legenda, choćby trzeba było zaczekać na 4th ed, niech wyjdzie Shadowrun 4th w wersji z 20th Anniversary.

Niech odżyją na nowo serwisy fanowskie. Niech giganci odzyskają formę i młodzieńczą werwę, niech na ambicję włazi im świetna i prężna nowa konkurencja. Niech działają w oparciu o zasadę Share, a nie Flame & Flame Alike.

Niech Savage Worlds PL staną się solidną alternatywą, nadzieją na wskrzeszenie wspaniałości systemów kulejących przez mechanikę (IMO zaliczają się Wiedźmin, Neuroshima, Monastyr), ale także niech nie przytłoczą rynku. Niech nie dojdzie do sytuacji w której SWExPL będzie “nowym D&D”, gdzie nawet WoD też będzie w jakimś wariancie na SW. Dywersyfikacja, nie dominacja.

Powrotu Kłakonu, najmilszego z najmroczniejszych kameralnych konwentów świata. Kto był, ten wie. Dwa razy do roku, jak za najlepszych lat, poproszę.

I Cyberpunka v4, ignorującego całkowicie v3. Z ilustracjami i klimatem wciąż a’la 2020 (i.e. “oh-so-80s!”), ale podciągniętego technologicznie do teraźniejszości+, jak zrobiono to z Shadowrunem 4th.

A na koniec, trafić na jedną z tych sesji (uwaga, NSFW!).